چیزی ندارم که بنویسم

دیوان حافظ را برمی دارم

تو تنها چشم ببند و نیت کن

من ورق می زنم

و بهار،

با پیچ و تاب عشوه گر نستعلیق

آغاز می شود:

"چو غنچه گر چه فرو بستگی ست کار جهان

تو همچو باد بهاری گره گشا می باش"